Kalabalık Bir Haftanın Ortasında Mela Bedel

Bakın arşiv ne diyor bu hafta. Geçen yedi günün toplamı 17734 çalma; hepsi 4687 ayrı sanatçıya dağılmış. Rakamlar bazen insanı üşütür, bende tam tersi olur. Bu ikisini yan yana koyunca şunu görüyorum: neredeyse her çalmada yeni bir isimle tanışan bir hafta geçirmişiz. Şehir gibi. Sokakta herkesin kulağında başka bir şey çalıyor, kimse kimseye karışmıyor. Bu kadar geniş bir yelpazede bir ismin öne çıkması, sessiz bir koridorda adını haykırmak gibi; herkes duyar ama kimse şaşırmaz.

Listenin tepesi tanıdık. Tarkan 206 çalmayla zirvede; Blok3 177, Sezen Aksu 170. Buraya kadar kimse parmak kaldırmaz herhalde. Sonra sıra geliyor Mela Bedel'e: 152 çalma. Hemen altında Mabel Matiz 137. Yani Mela Bedel, Sezen Aksu ile Mabel Matiz'in arasına oturmuş. İlk fark ettiğimde güldüm açıkçası. Hoş bir görüntü çünkü.

Sayılar ne diyor, ben ne duyuyorum

152 ile 170 arasında abartılı bir uçurum yok. Arşiv öyle diyor. Hatta 206'dan 177'ye inen merdiven, 170'ten 152'ye inenden daha uzun basamaklı. Bana kalırsa asıl hikâye bu civarlarda saklı. Zirve konuşulur hep; sıralamanın orta yeri kimseyi ilgilendirmez. Oysa haftanın karakteri çoğu kez tam orada durur. En sessiz basamak, bazen en çok şey anlatan basamaktır.

Ben böyle haftalarda tepeden çok sıralamanın dokusuna bakarım. Kim yükseliyor, kim süzülüyor, kim sessizce yerini alıyor. Tepedeki isimleri çoğu kez tahmin edilebilir bulurum; sürprizler bir alt basamakta gizlenir. Mela Bedel bu hafta tam orada. Sessiz ama kararlı, kayarak gelen bir isim. Böyle yükselişler gürültüsüz olur. Haber yapılmaz, kimsenin dikkatini çekmez; arşivin köşesinde saklı durur. Ben oralardan bulurum onları.

Şimdi kendi tereddüdüme geleyim. Burada emin değilim: yedi günlük bir pencere, bir sanatçının yerini sağlama almak için yeterli mi? Belki bir program bu hafta Mela Bedel'i çok sevdi. Belki tesadüf. Tek hafta, eğilim demek değil. Ama şu da doğru: 4687 sanatçının koştuğu bir haftada üst sıralara çıkmak, boş salonda öne çıkmaya benzemiyor. Kalabalıkta görünmek başka maharet ister.

Toplamı bir düşünsenize. 17734 çalmanın içinden geçen 152. Kulağa az gelebilir, diyelim ki geldi. Ama Tarkan'ın 206'sı da aynı toplamın içinde. Zirve dediğimiz şey de o büyük sayının içindeki yollardan biri. Herkes aynı denizde yüzüyor; kimisi kıyıya yakın, kimisi açıklarda. Sayılar bize kıyıya uzaklığı söylüyor. Şarkının güzelleştiği anı söylemiyor. Onu zaten biliyorsunuz. Rakam ve güzellik ayrı defterlerde tutulur bence; arşiv yalnızca birinin kaydını tutar.

Listenin tamamı da tek tip değil, o ayrı konu. Aynı haftada Tarkan'dan Blok3'e, Sezen Aksu'dan Mela Bedel'e uzanan bir sıralama var. Bu yan yana oluş, arşivin ne kadar karışık — iyi anlamda karışık — bir yer olduğunun kanıtı bence. Ben bu karışıklığı seviyorum. Düzenli listeler sıkıcıdır. Karışık olanı sabırla okumak gerekir.

Düşündüm de, bu listenin bir öğretmeni var mı, bilmiyorum. Varsa bile sana ders değil sohbet ediyor. Sayıları uzatıp masaya koyuyor; gerisini getirmiyor. Gerisini getirmeyen metinlerdir benim sevdiğim.

Merak eden olursa, haftanın ayrıntıları Hit Müzik ile Günün En İyileri sayfalarında duruyor. Ben oralarda dolaşırken listeye bir daha baktım. Mela Bedel'in ismi, Sezen Aksu ile Mabel Matiz arasında öylece oturuyordu. Kimseyi rahatsız etmiyordu. Sessizlik bir eksiklik değil; bazen sadece henüz kimsenin fark etmediği bir düzenin adıdır.

Son bir itiraf: bu yazıya biraz sempatiyle başladım. Kalabalığın içinde sakin duran isimlere hep yakınlık duyarım. Tarkan 206 ile zirvesini yaşasın. Blok3 177 ile koşsun. Sezen Aksu 170 ile... ne diyeceğim ki. Ama benim gözüm bu hafta 152'de kaldı. Gelecek hafta yine bakacağım. Aynı yerdeyse, o zaman ciddi ciddi konuşuruz. Değilse, bu yazı bir haftanın hatıra defteri olur. Ona da ihtiyaç var. Arşiv sabırlıdır; ben de öyle olmaya çalışıyorum.